Wäg en LiteLLM: dezelfde API, een andere laag

Geen concurrent op dezelfde laag

Hetzelfde OpenAI-compatibele API-oppervlak. Dezelfde configuratie, importeerbaar.

Hier gratis. Daar Enterprise.

Beide projecten zijn open source met een commerciële laag. De vraag was nooit of er een betaalde editie bestaat, maar waar elk project de grens trekt. De Enterprise-documentatie van LiteLLM somt op wat hun licentiesleutel aanzet, en het meeste daarvan is in Wäg Apache-2.0. Bij multi-tenancy is het verschil structureel: in hun gepubliceerde databaseschema draagt een organisatie een budget, uitgaventotalen en een ledenlijst, en een team verwijst ernaar via een optionele foreign key, wat het een groeperingsniveau boven teams maakt. In Wäg is een organisatie een autorisatiegrens waartegen elk verzoek wordt gecontroleerd. Waar wij dezelfde functie wél achter een licentie zetten, zegt de tabel dat.

Eerlijk is eerlijk: hun Enterprise-laag bevat ook IP-allowlists en een SOC 2 Type II-rapport. Geen van beide hebben wij vandaag.

De kolom van LiteLLM komt uit hun eigen Enterprise-documentatie, die stelt dat een licentiesleutel de daar genoemde functies aanzet. Niet vermeld betekent dat een functie op die pagina niet wordt genoemd, wat iets anders is dan onmogelijk. De kolom van Wäg is de licentieverdeling die de gateway afdwingt: een Enterprise-functie is een module die een ondertekende licentie moet noemen. De agentregels met Niet vermeld zijn een Niet vermeld van een andere soort: hun agentgateway is helemaal geen Enterprise-functie, dus die mogelijkheden ontbreken in hun product in plaats van in hun licentie te zijn verrekend.

Beide leveren een agentgateway. Maar één bestuurt de agent.

LiteLLM voegde een A2A-agentgateway toe, en doet het voor de hand liggende goed: agents registreren, bepalen welke teams en sleutels ze mogen bereiken, de kosten toerekenen. Twee regels zijn echte gelijkspelen. De rest is waar de twee producten ophouden hetzelfde te zijn.

De kolom van LiteLLM geeft weer wat hun eigen documentatie en hun publieke repository laten zien. Niet gedocumenteerd betekent dat de functie daar niet beschreven wordt, wat iets anders is dan onmogelijk. Drie regels verdienen de details. Hun noodstop vuurt een webhook af op de runtime van de agent en laat, in hun eigen woorden, de agent geregistreerd en ingeschakeld aan de LiteLLM-kant; de onze weigert de agent bij de gateway, op elke replica en regio, en beëindigt een stream die al loopt. Hun require_approval is het veld van OpenAI: op iets anders dan never gezet, gaat de toolaanroep terug naar de client om uit te voeren — er wordt niets vastgehouden, niemand genoemd, niets vastgelegd. En voor agentbetalingen levert een codezoekopdracht in hun repository naar x402 en AP2 helemaal niets op. Bij API's van derden zit het verschil niet in het doorsturen. Hun pass-through-endpoints routeren naar elke externe API met een credential in de configuratie, en rechten per sleutel en team zijn een Enterprise-functie. Wat ontbreekt is de beslissing: de bestemming is een statische route en niet iets wat een bepaalde agent wel of niet mag bereiken, geen regel leest de argumenten van de aanroep, geen goedkeuring kan hem vasthouden, hij draagt geen dataflowlabel en telt niet mee in een run.

Hoe agentgovernance in Wäg werkt

Gevallen waarin LiteLLM het juiste antwoord is

En dat menen wij. Herkent u uw situatie hier, dan levert een control plane vooral operationeel oppervlak op dat u nog niet nodig hebt.

• Eén team, één of enkele services, en u wilt vandaag multi-provider.
• U gebruikt import litellm in applicatiecode vanwege de in-process routing en callbacks, en hecht daar direct waarde aan.
• U hebt eigen Python-callbacks in de request-levenscyclus waarvan herimplementatie echt werk zou zijn.
• Uw providerlijst bevat iets uit de long tail dat Wäg nog niet dekt.
• Uw governance-eisen worden werkelijk afgedekt door budgetten per key.

De symptomen, niet de functielijst

• Budgetten moeten aansluiten op uw organigram. Limieten per key kunnen niet uitdrukken: „dit team krijgt € 4.000, geen enkele gebruiker meer dan € 500, en de experimenten van marketing mogen de capaciteit van engineering niet opeten.”
• Policy moet gelden voor applicaties die er nooit voor kozen. Een regel die u alleen kunt afdwingen waar iemand eraan dacht die in te bouwen, is geen controlemaatregel.
• Agents hebben het oppervlak veel groter gemaakt. Uit één gebruikersbeurt volgen N model- en tool-calls richting externe MCP-servers. Auth per server, tool-ACL's en audit per hop zijn dan geen nice-to-have meer.
• Iemand vroeg wat AI vorig kwartaal per team kostte. En het antwoord vergde een dataproject in plaats van een dashboard.
• Compliance heeft vastleggingen nodig, geen voornemens. Sinds 2 augustus 2026 dragen de GPAI-handhavingsbevoegdheden en de transparantieverplichtingen uit artikel 50 van de EU AI Act een sanctierisico. Logging en traceerbaarheid moeten aantoonbaar zijn.
• Het gateway is dragend geworden. Zodra elk productpad erachter ligt, is een Python-proces met een interpreter en een bij deploy opgeloste dependency-boom een ander risicogesprek dan bij tien requests per minuut.

Wat helemaal niet verandert

Ontwerpkeuzes, geen functietelling

Functietabellen verouderen binnen een kwartaal. Dit zijn structurele keuzes die niet met een release veranderen.

Doet LiteLLM zijn werk, houd het dan. Als wat werkelijk onder druk staat governance is in plaats van routing, dan is dat een andere laag — en precies daarvoor is Wäg gebouwd.